شک ندارم، دیوانه ای که دیروز با سنگ از این شهر رانده شد، نیمه گم شده من بود...

بعضی آدم ها مثل لیمو شیرین هستند، زیاد که می مانند تلخ می شوند....

آنجا که وطنم نبود،  به زمینِ زیرِ پاهایم نگاه کردم... زمین، همان زمین بود...  اما چرا...؟ سر که بالا می گرفتم، دنیایی دیگر پیش...

کی میگه دیوونگی بده؟ اگه بده پس چرا آدمهای عاقل دیوونه میشن و دیوونه ها دیگه هیچ وقت عاقل نمیشن؟

توی این شهر یه دیوونه بود... یه دیوونه که درد داشت اما به خودش خنجر می زد، که دیرش شده بود اما هنوز برای نوازش قلبهای خسته وقت داشت، یکی ...

آن وقت هایی که نمی نویسی، همان وقتهاییست که در حال تغییر هستی.

زنها طبقه و فرقه معینی ندارند و زیبایی و ظرافت و فریبندگی صورت و اندام آنها برتر از خانواده و محیط تولدشان است. تنها ظرافت طبیعی، وقار و ...